مطالعات متعددی نشان داده اند که انسولین در گردش در خون، عاملی مستقل در ایجاد بیماری های قلبی عروقی است. با این حال، یک مطالعه جدید از مرکز دیابت Joslin نشان می دهد که این وضعیت که اصطلاحا  هیپرانسولینمی گفته می شود خود علت آترواسکلروز نیست. 

به گزارش بنیان به نقل از medicalxpress، مقاومت به انسولین در انسان ، به علت کاهش اثرات انسولین وکاهش سطح قند خون، ممکن است با هیپرانسولینمی همراه باشد. هر دو وضعیت بالا با آترواسکلروزکه تجمع کلسترول دررگ های خونی است٬ ایجاد بیماری عروق کرونری، حمله قلبی و سکته مغزی همراه خواهد بود.

در این وضعیت، سلول های عروق به دلیل هیپرانسولینمی دچار اختلال در عملکرد شده  و یا اینکه سلول های عروق مقاوم به انسولین با افزایش تولید انسولین از سلول های بتا لوزالمعده به عنوان یک مکانیسم جبرانی برای غلبه بر مقاومت در برابر انسولین عکس العمل نشان می دهند.
دانشمندان معتقدند که مقاومت به انسولین و هیپرانسولینمی به نوعی باعث افزایش چربی در گردش خون شده که به طور غیر مستقیم به آترواسکلروز منجر می شود.
با این پژوهش نشان داده شد که بدون عوامل موثر دیگر مانند فشار خون بالا و کلسترول بالا، هیپرانسولینمی به تنهایی منجر به آترواسکلروز نمی شود.
 دکتر Christian Rask-Madsen یکی از محققین مرکز دیابت Joslin می گوید: برای سال ها، دانشمندان گمان می کردند سطوح بالای انسولین تاثیرات منفی برروی  سلول های عروقی می گذارد .

وی در ادامه افزود: ما می دانیم که افراد مبتلا به دیابت نوع 2 و مقاوم به انسولین، مستعد ابتلا به تصلب شرایین هستند اما مطالعه ما نشان می دهد که انسولین به تنهایی این عارضه را افزایش نمی دهد.