مـــــردها کاین گریه در فقدان همســــــــر می کننـد 
بعد مرگ همســــر خود ، خاک بر سر می کننـد !!!
خاک گورش را به کیسه ، سوی منزل مـــی برنـد !
دشت داغ سینـــــه ی خـــــود ، لاله پرور می کننـد
چون مجـــانین ! خیره بر دیوار و بر در می شونــد
خاک زیر پای خود، از گریه، هــــــی ! تر می کننــد
روز و شب با عکــس او ، پیوسته صحبت می کنند
دیده را از خون دل ، دریای احمـــــــر مــــی کنند !
در میان گریه هاشان ، یک نظر ! با قصد خیـــــر !!
بر رخ ناهیـــــد و مینـــــــا و صنـــــوبر می کنند !
بعد چنــــــدی کـــز وفات جانگــــــــداز او گذشـــت
بابــت تسلیّت خـــود ! فکــــر دیگــــــر می کننــــد
دلبـــری چون قرص ماه و خوشگل و کم سن و سال
جانشیـــــن بی بدیـــــل یـــــار و همســـر می کننـــد
کــــــــج نیندیشیــد !! فکــر همســـــــر دیگر نیَند !
از برای بچـــه هاشان ، فکـر مـــــــادر مـــی کنند!!!